Spreken is zilver, zwijgen is fout

Soms kan er iets verkeerd gaan in een geneeskundige behandeling. Dat overkwam de heer Leijser bij de tandarts. Gelukkig was het een fout zonder grote medische gevolgen. Maar door het uitblijven van erkenning en reactie van de tandarts, kreeg het voorval een bijzonder lang staartje. Welgeteld drie jaar lang duurde de nasleep. Het werd een etterende wond, waarbij uiteindelijk de tandarts aan het kortste eind trok en de Inspectie voor de Gezondheidszorg ingeschakeld werd om een reactie naar de heer Leijser af te dwingen.

In een recente nazomer wordt het voor de heer Leijser noodzakelijk om implantaten te krijgen voor zijn gebitsprothese. Bij het monteren van het implantaat breekt er een schroefje af. Een nieuw schroefje is niet op voorraad bij de tandarts, maar zou later worden geplaatst. Na een paar weken radiostilte besluit de heer Leijser naar het schroefje te informeren. Het schroefje is besteld door de tandarts, maar nog niet binnen. Zo duurt de reparatie aan het implantaat wel heel lang. Na diverse telefoontjes en een half jaar wachten, is de heer Leijser het beu. Op eigen initiatief neemt hij contact op met een kaakchirurg. Die concludeert dat de schroeven verkeerd zijn geplaatst waardoor smerigheid er onder zit genesteld.  Na een brief van de kaakchirurg richting tandarts is ineens alles mogelijk. Ook het ontbrekende schroefje is binnen. Mijnheer Leijser neemt opnieuw plaats op de tandartsstoel om het werk te laten afronden. Na een lange, pijnlijke behandeling kan het beruchte schroefje echter nog niet worden geplaatst. Volgens de tandarts is er een plaatje verdwenen, volgens hem waarschijnlijk verwijderd door de kaakchirurg.

Genoeg is genoeg

Voor mijnheer Leijser is de maat vol. Hij neemt contact op met Adviespunt Zorgbelang en legt uit in welke situatie hij zich bevindt. Inmiddels is hij er ook achter dat er mogelijk nieuwe implantaten moeten worden geplaatst. Maar of die ook vergoed worden door de zorgverzekering is nog maar de vraag. In het gesprek met de medewerker van het Adviespunt is de heer Leijser duidelijk: als de tandarts zijn fouten had toegegeven en sorry had gezegd, was het zeer reëel geweest om de behandeling bij hem af te maken.  Nu voelt de heer Leijser zich echter niet serieus genomen. Hij overweegt een klacht in te dienen. De medewerkster van Adviespunt Zorgbelang bespreekt de mogelijkheden en beperkingen van een klachtenprocedure. Na rijp beraad besluit de heer Leijser een klacht in te dienen. Aan de hand van een voorbeeldbrief vraagt de heer Leijser zijn tandheelkundige gegevens op bij de tandarts. Dit verloopt wederom niet soepel. Na verschillende telefoontjes en 3 schriftelijke verzoeken neemt uiteindelijk Adviespunt Zorgbelang andermaal contact op met de tandarts. Een behulpzame assistente reageert nu wel en stuurt de gegevens op.

Een reactie blijft uit

De klachtencommissie is helder in haar uitspraak en geeft de heer Leijser gelijk. De aangeklaagde tandarts wordt door de commissie gevraagd binnen 4 weken te reageren op haar aanbevelingen naar de heer Leijser en de commissie. De tactiek van de tandarts blijft echter onveranderd. Wederom is het stil. En dat blijft het. De tijd verstrijkt en daarmee ook de lust van de heer Leijser om er steeds weer achteraan te moeten gaan. De medewerkster van Adviespunt Zorgbelang onderneemt andermaal actie. Dit keer wordt de klachtencommissie gevraagd om haar procedure onder de loep te nemen. Wat mag de heer Leijser verwachten van de commissie? Welke waarde heeft haar uitspraak als er zo nalatig wordt gereageerd door de aangeklaagde tandarts? Formeel kan de klachtencommissie niets afdwingen. Desondanks wil iedereen dit dossier sluiten. Daarnaast komt de aangeklaagde tandarts wel heel makkelijk weg met zijn inactieve houding. De ontevredenheid neemt grotere vormen aan bij de heer Leijser. Hij informeert naar een volgende stap die meer zoden aan de dijk moet zetten: inschakeling van de Inspectie.

Meer zoden aan de dijk

De inspecteur beoordeelt de reactie van de tandarts en neemt uiteindelijk contact met hem op. Dit keer is de tandarts wel genegen te reageren. Hij stuurt de Inspectie een brief met zijn excuses en geeft uitleg. De inspecteur wijst de tandarts erop dit ook naar de klachtencommissie en de heer Leijser te doen.  De heer Leijser heeft hier recht op, nadat zijn klacht gegrond is verklaard. De Inspectie heeft bovendien een aangetekende brief verstuurd naar de tandarts met daarin maatregelen die moeten worden ondernomen om herhaling te voorkomen. De tandarts blijkt vatbaar hiervoor en heeft alle wijzigingen doorgevoerd. Een schriftelijke bevestiging ontvangt een opgeluchte heer Leijser. Na drie jaar vindt hij rust in het eindresultaat. Samen met de medewerkster van Adviespunt Zorgbelang kan hij eindelijk het dossier sluiten.

Deze case is op waarheid gebaseerd. Om privacy-redenen zijn de namen fictief.

Andere praktijkvoorbeelden: