Eenzaamheid te lijf

Meneer Hendriks heeft een probleem met het verpleeghuis waar zijn moeder verblijft. Zijn moeder is eenzaam en het verpleeghuis heeft ervoor gekozen om de maaltijden niet meer gezamenlijk te nuttigen en verstrekt alleen nog broodmaaltijden. Hij vindt het vooral vervelend omdat zijn moeder altijd uitkijkt naar de gezamenlijke eetmomenten. Meneer Hendriks vraagt zich af of dit wel zomaar mag en neemt contact op met Adviespunt Zorgbelang.

De cliëntondersteuner zoekt op verzoek van meneer Hendriks uit wat de aanspraken binnen de WLZ (Wet langdurige zorg) zijn als het gaat om voeding. Tevens wijst de cliëntondersteuner op de mogelijkheid om – binnen de gestelde indicatie - gebruik te maken van dagbesteding om de eenzaamheid te verkleinen.

De cliëntondersteuner koppelt zijn bevindingen telefonisch aan meneer Hendriks terug. Meneer voelt zich hiermee voldoende toegerust om eerst zelf het gesprek aan te gaan met de zorgaanbieder. Mocht dit geen verandering bieden dan kan er desgewenst contact zijn over vervolgstappen die genomen kunnen worden.

Twee weken later is er weer telefonisch contact. Na een kritisch gesprek heeft de zorgaanbieder de verandering teruggedraaid. Er wordt ook opnieuw gekeken naar de daginvulling van zijn moeder. Mijnheer Hendriks was opgelucht. Net als zijn moeder die weer beter in haar vel zit omdat ze gezamenlijk de maaltijden kan nuttigen.

Deze case is op waarheid gebaseerd. Om privacy-redenen zijn de namen fictief.

Andere praktijkvoorbeelden:

Terug naar: Cliëntondersteuning langdurige zorg